Podział zanieczyszczeń można przeprowadzić stosując różne kryteria. Za kryterium może nam służyć pochodzenie, stopień szkodliwości, trwałość zanieczyszczeń oraz źródło.

Ze względu na pochodzenie wyróżniamy więc zanieczyszczenia naturalne, czyli takie, które pochodzą z domieszek zawartych w wodach powierzchniowych i podziemnych oraz sztuczne , inaczej nazywane antropogenicznymi, czyli są to zanieczyszczenia związane z działalnością człowieka. Ze względu na stopień szkodliwości mamy zanieczyszczenia bezpośrednio szkodliwe: fenole (gazownie, koksownie) kwasy cyjanowodorowy (gazownie), kwas siarkowy i siarczany, kwaśny deszcz (fabryki nawozów sztucznych, celulozownie, fabryki włókien sztucznych) oraz pośrednio szkodliwe – takie, które prowadzą do zmniejszenia ilości tlenu w wodzie poniżej poziomu niezbędnego do utrzymania przy życiu organizmów wodnych. Kryterium trwałości zanieczyszczeń pozwala wyróżnić rozkładalne, nierozkładalne oraz zanieczyszczenia trwałe.

Ze względu na źródło występują zanieczyszczenia ze źródeł liniowych lub pasmowych, źródła punktowe oraz zanieczyszczenia powierzchniowe lub obszarowe.

Globalne ocieplenie to oczywiście nic innego jak podniesienie się temperatury powietrza, a także wód globalnie na całej naszej planecie. Obserwowane jest od połowy XX wieku. Średni wzrost temperatury powietrza w latach 1906-2005 w pobliżu powierzchni Ziemi wyniósł 0,74 ±0,18°C. Istotą problemu związanego z wyjaśnieniem globalnego ocieplenia jest ustalenie w jakim stopniu na to zjawisko wpływa działalność człowieka, a w jakim czynniki naturalne. Klimat Ziemi zmienia się w wyniku modyfikacji czynników zewnętrznych, w tym zmian konfiguracji cykli orbitalnych, zmian efektu cieplarnianego, wywołanych głównie zmianami koncentracji gazów cieplarnianych oraz erupcji wulkanicznych wpływających także na koncentrację gazów cieplarnianych jak i ograniczenie dopływu światła słonecznego do powierzchni Ziemi. Dokładne przyczyny współczesnego ocieplenia pozostają obiektem badań. Na podstawie pomiarów bezpośrednich ustalono, że średnia globalna temperatura lądów i oceanów wzrosła o 0,75 °C względem okresu 1860-1900. Wartość ta jest nieznacznie obciążona niepewnością pomiarową, wynikającą z efektu miejskiej wyspy ciepła.

Działalność człowieka, poza niewątpliwymi plusami, jak postęp w wielu dziedzinach życia i uczynienie go bardziej wygodnym i przyjemniejszym, niesie także niestety negatywne konsekwencje, zwłaszcza dla przyrody i środowiska naturalnego. Jednym z tych negatywnych skutków działalności człowieka są zanieczyszczenia wody. Przez zanieczyszczenie wody rozumie się niekorzystne zmiany właściwości fizycznych, chemicznych i bakteriologicznych wody. Są one spowodowane wprowadzaniem w nadmiarze substancji nieorganicznych, zarówno stałych, płynnych i gazowych, organicznych, radioaktywnych czy wreszcie ciepła, które ograniczają lub uniemożliwiają wykorzystywanie wody do picia i celów gospodarczych.

Przyczyną zanieczyszczenia wód są głównie substancje chemiczne, bakterie i inne mikroorganizmy. Substancje chemiczne organiczne i nieorganiczne (mineralne) występują w postaci roztworów, roztworów koloidalnych i zawiesin. Najczęściej występujące antropogeniczne zanieczyszczenia wód powierzchniowych to pestycydy, substancje powierzchniowo czynne, węglowodory ropopochodne, fenole, chlorowe pochodne bifenylu oraz metale ciężkie: ołów, miedź, chrom, kadm, rtęć i cynk.

Odory to niepożądane zapachy. Dla człowieka są to najczęściej zapachy określane jako nieprzyjemne (czyli właśnie odór, smród, fetor). Mogą to być również zapachy przyjemne, lecz obce w danym środowisku. Przyczyną zapachowej uciążliwości są zwykle wieloskładnikowe mieszaniny zanieczyszczeń powietrza (odorantów i związków bezwonnych). Są to mieszaniny związków chemicznych, które znacznie się różnią rodzajem zapachu, wysokością progu węchowej wyczuwalności, szybkością zmian intensywności zapachu wraz ze zmianami stężenia itp. Szczególnie intensywny nieprzyjemny zapach wykazują np. siarkowodór, DMS i inne sulfidy, tiole i inne związki siarkoorganiczne, aminy, alkohole, aldehydy, ketony, estry i kwasy tłuszczowe. Do oceny poziomu zanieczyszczeń powietrza odorami wykorzystuje się metodę subiektywną, organoleptyczną opartą na osobniczym odczuciu obecności substancji odoroczynnych. Metoda ta polega na ocenianiu zapachu powietrza przez wytypowaną grupę ludzi o „wyczulonym węchu” w odniesieniu do rozcieńczonych próbek wzorców zapachowych i ustalaniu granic odległościowych występowania zapachów.

Smog elektromagnetyczny, czyli inaczej elektrosmog to nieformalne i nieoficjalne określenie smogu, którego powstanie jest związane z emisją sztucznego promieniowania elektromagnetycznego do środowiska.

Nazwa elektrosmog stosowana jest przy omawianiu zanieczyszczenia elektromagnetycznego, przez które rozumie się występowanie promieniowania elektromagnetycznego o różnej częstotliwości. Powstawanie tego promieniowania związane jest z jakimkolwiek napięciem czy przepływem prądu w przypadku urządzeń domowych, źródłami takimi też mogą być telekomunikacyjne stacje nadawcze, linie energetyczne.

Można mówić tu o tle elektromagnetycznym, ze względu na to, że wartości składowej elektrycznej i magnetycznej pola elektromagnetycznego w otoczeniu człowieka zazwyczaj są poniżej kryteriów ustalonych w przepisach i normach. Cały czas żyjemy i działamy w zasięgu elektrosmogu. Związane jest to bowiem z tym, że używanie urządzeń zasilanych energią elektryczną i emitujących promieniowanie elektromagnetyczne, stało się naturalnym otoczeniem współczesnego, cywilizowanego człowieka.

Nazwa elektrosmog jest mało precyzyjna i nie jest często stosowana – raczej używana jako argument o szkodliwości przez m.in ekologów. Wartości graniczne parametrów fizycznych, charakteryzujących oddziaływanie pól elektromagnetycznych oraz metody ich pomiarów reguluje odpowiednie Rozporządzenie Ministra Środowiska.

W skład smogu londyńskiego wchodzą tlenek siarki(IV), tlenki azotu, tlenki węgla, sadza oraz trudno opadające pyły. Okres, w którym występuje to głównie czas od listopada do stycznia podczas inwersji temperatur w umiarkowanej strefie klimatycznej.

Od 5 do 9 grudnia 1952 roku w Londynie smog był tak wielki, że przeszedł do historii jako wielki smog londyński. Utworzony został z wyemitowanych do atmosfery gazów pochodzących głównie z kominów mieszkań i fabryk oraz spalin samochodowych. Smog w sposób bezpośredni wpłynął na stan zdrowia Londyńczyków – w jego trakcie śmierć poniosły tysiące mieszkańców Londynu, ponieważ zachorowały na niewydolność płuc oraz hipoksji.

Wieść o ogromnym zagrożeniu i katastrofie środowiskowej, jaką powoduje smog, odbiła się szerokim echem na świecie i przyczyniły się do wybuchu paniki na punkcie smogu. W Wielkiej Brytanii wielki smog doprowadził do zmian w prawie. Postanowiono uchwalić akt o czystym powietrzu z 1956 roku, co doprowadziło do znacznej poprawy warunków życiowych w Londynie, a także redukcji emisji szkodliwych gazów w pozostałych miastach Wielkiej Brytanii.

Dziura ozonowa jest niebezpiecznym zjawiskiem wywołanym przez człowieka. Powstała na skutek zbyt dużej emisji freonów do atmosfery. Sprężarki, urządzenia klimatyzacyjne, chłodnie, lodówki, lakiery, różnego rodzaju pojemniki aerozolowe, a także przemysł kosmetycznym oraz w medyczny jest działaniem, który spowodował większe zużycia freonów. Ich nadmierna ilość spowodowała to, że atmosfera nie jest w stanie pochłonąć go w całości. Freon (związek chloru i fluoru z węglowodorami) niszczy warstwę ozonową. Obecność dziury ozonowej sprawia, że w wielu miejscach na Ziemi występują obszary, gdzie stężenie ozonu jest zdecydowanie zbyt małe. Dziura Ozonowa powoduje wiele niekorzystnych skutków nie tylko dla człowieka, ale także dla życia innych organizmów na Ziemi. Pośród skutków dziury ozonowej możemy wymienić cztery najważniejsze:
* poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia komórek wywołane nadmiernym promieniowaniem słonecznym
* zwiększenie promieniowania ultrafioletowego
* śmiertelne zmiany nowotworowe wywoływane u ludzi oraz zwierząt
* niebezpieczne uszkadzanie materiału genetycznego komórek poprzez nadmierne promieniowanie ultrafioletowe

Kwaśnego deszczu na pewno nie odróżnimy gołym okiem od zwykłych opadów. Natomiast jego wpływ na nasze środowisko można bardzo łatwo zauważyć. Kwaśne deszcze pojawiają się na obszarach, gdzie spalane są ogromne ilości paliw kopalnych, w wyniku czego do atmosfery przedostają się węglowodory. Powstają w wyniku łączenia się kropelek wody z gazowymi zanieczyszczeniami powietrza. Wywierają one negatywny wpływ na faunę i florę. Są niewątpliwą przyczyną licznych chorób układu oddechowego. Kwaśne deszcze wpływają także na roślinność. Oddziaływanie zanieczyszczeń może być zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie. To pierwsze, w przypadku drzew, uwidacznia się w postaci uszkodzeń igieł i liści. Szczególnie narażone są drzewa iglaste. Zapobieganie występowania kwaśnych deszczy polega na budowaniu instalacji wyłapujących tlenki siarki i azotu ze spalin emitowanych do atmosfery oraz ograniczaniu spalania paliw zawierających siarkę i jej związki, głównie węgla brunatnego i kamiennego. Przeciwdziałanie występowaniu powinno mieć charakter międzynarodowy, ponieważ nierzadko opady kwaśnego deszczu trafiają na obszary znacznie oddalone od źródeł zanieczyszczeń atmosfery.

Recykling to jedna z metod ochrony środowiska naturalnego. Polega na odzyskiwaniu surowców wtórnych i ich ponownym przetwarzaniu w procesie produkcyjnym, w celu uzyskania materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub innym. Wykorzystywać można w ten sposób, nawet wielokrotnie, substancje zawarte w odpadach lub poszczególne materiały. Przetwarzając surowce wtórne ograniczamy wykorzystanie surowców pierwotnych, co przyczynia się do ochrony naturalnych zasobów. Odzyskiwanie i przetwarzanie redukuje również ilość odpadów, tym samym miejsce na składowiskach. Wykorzystywanie surowców, które są nośnikami energii, jest elementem oszczędnego gospodarowania energią. Główną zasadą recyklingu jest maksymalizacja ponownego wykorzystania tych samych materiałów, przy najmniejszym nakładzie surowcowym i energetycznym niezbędnym do ich przetworzenia. Do recyklingu nadają się na pewno śmieci z naszych domów, które powinny być wyrzucane do oznakowanych pojemników, z zachowaniem podziału na rodzaj materiałów. W gminach najczęściej prowadzi się segregację kontenerową. Odpady nadające się do przetworzenia możemy podzielić na cztery podstawowe grupy: szkło, papier, plastik i metale.

Świat coraz szybciej się zmienia, w ciągu swojego życia mamy do czynienia z wieloma nowymi technologiami i ulepszeniami. Jednak wszystko, co sprawia, że nasze życie ma być łatwiejsze, przyjemniejsze i prostsze, sprawia też, że są tego i negatywne konsekwencje. Jednym z takich bardzo niepokojących skutków jest smog. Smog to nic innego jak mgła wzmocniona przez dym.Określenie smog powstało z połączenia dwóch angielskich słów: fog, co znaczy mgłą i smoke, czyli dym. W tłumaczeniu jest to więc mgła dymu.

Smog nie jest naturalnym zjawiskiem atmosferycznym. Polega na tym, że w powietrzu występują zanieczyszczenia, które oczywiście są spowodowane działalnością człowieka. Wpływ na powstanie smogu mają także niekorzystne naturalne zjawiska atmosferyczne, takie jak choćby znaczna wilgotność powietrza, wstępowanie mgieł i brak wiatru.

Smog jest bardzo niekorzystnym dla człowieka zjawiskiem. W tej chmurze dymów znajdują się bowiem bardzo szkodliwe dla człowieka substancje i związki chemiczne. Mogą one wywoływać alergie i astmę oraz jej napady, a także powodować zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, niewydolność oddechową lub paraliż układu krwionośnego.